काठमाडौं । कांग्रेस नेता डा. शेखर कोइरालाले पछिल्ला दिनमा देखाएको तीव्र राजनीतिक सक्रियताले कांग्रेसभित्र मात्रै होइन, राष्ट्रिय राजनीतिमा पनि तरंग ल्याएको छ। पूर्वराष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारी र माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’सँगको लगातार भेटवार्ताले उनलाई वैकल्पिक नेताका रूपमा हेरिन थालेको छ।
यसरी एकाएक दौडधुप बढाउनुको समय र सन्दर्भलाई लिएर विश्लेषकहरूले गहिरो अर्थ खोतलिरहेका छन्—शेखरको अभियान देउवा र ओली दुवैविरुद्धको ‘तेस्रो मोर्चा’ निर्माणतर्फ त होइन?
सभापति देउवाप्रति असन्तुष्ट नेता शेखर कोइराला यतिबेला संस्थापन इतर समूहको नेतृत्व गरिरहेका छन्। उनको हालको दौडधुपलाई देउवाको नेतृत्वमा असन्तुष्ट नेताहरूको एकजुट प्रयासको रूपमा हेरिएको छ। विश्लेषकहरू भन्छन्, “गगन–शेखर समीकरण बलियो बन्यो भने देउवाको साख र बहुमत नै हल्लिन सक्छ।”
तर कांग्रेस संसदीय दलमा बहुमत देउवा पक्षमै रहेको हुँदा नेता परिवर्तन सहज छैन। त्यसका लागि २५५ सांसदको समर्थनमा लिखित प्रस्ताव आवश्यक छ—जुन चुनौतीपूर्ण काम हो।
विद्या भण्डारीजस्तै विवादास्पद पूर्वराष्ट्रपतिलाई भेट्नुलाई कांग्रेसभित्र शंकाको नजरले हेरिएको छ। देउवाको नजिक रहेका नेताहरू भण्डारीप्रति आलोचक छन् भने शेखरको सहजता उनीहरूलाई असजिलो लागिरहेको छ।
प्रचण्डसँगको भेट चाहिँ समसामयिक राजनीतिक परिदृश्य र सम्भावित सरकार गठन सम्बन्धी संवाद भएको अनुमान छ। जसपा नेपालले सरकारबाट समर्थन फिर्ता लिएपछि प्रधानमन्त्री ओली विश्वासको मतको परीक्षणमा जाने छन्। यसबेला शेखरले संभावित समीकरणका लागि पूर्वतयारी गरिरहेको कांग्रेसभित्र चर्चा छ।
रास्वपादेखि जनमतसम्मका दलहरूले वर्तमान सरकारप्रति असन्तुष्टि जनाइसकेका छन्। तर, एमाले सरकारबाट बाहिरिएन भने वैकल्पिक गठबन्धनको सम्भावना सिमित छ। रास्वपाले नयाँ सरकार बने बाहिरैबाट समर्थन दिने संकेत गरिसकेको छ। यद्यपि, कांग्रेसभित्रै देउवा–गगन–शेखर समीकरण मिल्दैन भने वैकल्पिक सरकारको नेतृत्व कसले गर्ने भन्ने प्रश्न अनुत्तरित नै रहनेछ।
डा. शेखर कोइरालाको यो दौडधुप के सत्ता परिवर्तनको तयारी हो? कि संस्थापनप्रति असन्तुष्टहरूको एकताको अभ्यास? विद्या भण्डारीसँगको भेटले विचारभन्दा बढी सन्देश दिएको छ—शेखर सत्ता समीकरणमा नयाँ फ्याक्टर बन्न चाहिरहेका छन्।
तर कांग्रेस नेतृत्वभित्र उनी भित्रिएका सन्देह र शक्ति समीकरणमा असन्तुलनले गर्दा उनको दौडधुप सफलताको मोडमा पुग्ने कि राजनीतिक जोखिमु बन्ने भन्ने चाँडै देखिनेछ।
